ਪਿਆਰ ਤੇਰਾ ਜਦ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੇ ਕਹਿਰ ਬਣ ਗਿਆ,

ਸਾਦੇ ਜਿਹੇ ਇਨਸਾਨ ਤੋਂ ਮੈਂ , ਸ਼ਾਇਰ ਬਣ ਗਿਆ.

ਗੁਲਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਰੁੱਸ ਕੇ , ਬਹਾਰ ਜਦ ਤੁਰੀ,

ਸ਼ਬਨਮ ਦਾ ਇੱਕ ਇੱਕ ਤੁਪਕਾ ਵੀ ਜ਼ਹਿਰ ਬਣ ਗਿਆ.

ਮਿਲਿਆ ਸੀ ਨਿੱਤ ਜੋ ਮਿਧ ਕੇ ,ਰਾਤਾਂ ਦੀਆਂ ਕਾਲਖਾਂ ,

ਦਿਨ ਦਿਹਾੜੇ ਵੀ ਅੱਜ ਉਹ , ਕਾਇਰ ਬਣ ਗਿਆ .

ਨਿੱਬੜ ਲੈਣਾ ਸੀ ਚਾਹਲ ਮੈਂ , ਇਕੱਲਿਆਂ ਰਕੀਬ ਨੂੰ,

ਕੀ ਕਰਾਂ ਜਦ ਦੁਸ਼ਮਨ ਹੀ ਸਾਰਾ , ਸ਼ਹਿਰ ਬਣ ਗਿਆ.