ਕਦਮ ਕਦਮ ਤੇ ਠੋਕਰ ਖਾ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ  ਹੋਏ ,

ਪੈਰ ਮੇਰਿਆਂ ਦੇ ਨਹੁੰ  ਨੇ ਤਾਹੀਓਂ ਝੜੇ ਹੋਏ .

ਹਾੜ੍ਹੇ ਮਿਨਤਾਂ, ਤਰਲੇ ਪਾ ਪਾ ਥੱਕ ਗਏ ਹਾਂ,

ਜ਼ਿੱਦ ਆਪਣੀ ਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਨੇ ਉਹ ਅੜੇ ਹੋਏ .

ਨੈਣ ਨਸ੍ਹਿਆਏ ਰੰਗ ਬਦਨ ਦਾ ਨੀਲਾ ਹੈ ,

ਉਲਫ਼ਤ ਦੇ ਕਈ ਨਾਗ ਨੇ ਹੋਠੀਂ ਲੜੇ ਹੋਏ .

ਸਿਵ੍ਹਾ ਇਸ਼ਕ਼ ਦਾ ਸੇਕ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਮੁੱਦਤ ਤੋਂ,

ਇਸੇ ਲਈ ਮੇਰੇ ਸ਼ੇਯਰ ਨੇ ਕੁਛ ਕੁਛ ਸੜੇ ਹੋਏ .

ਜਿਸ ਮੋੜ ਤੇ ਛੱਡ ਬੇਗਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੈਂ,

ਵੇਖ ਲੈ ਅੱਜ ਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਹਾਂ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ.

ਮਰਜ਼ ਮੇਰੀ ਦਾ ਵੈਦ ਵੀ ਕੋਈ ਮਿਲਿਆ ਨਾ ,

ਉਮਰ ਬੀਤ ਗਈ ਹੱਥ ਕਾਲਜਾ  ਫੜੇ ਹੋਏ.

ਉਸ ਦਰਖ਼ਤ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਹਾੜ੍ਹ ਲੰਘਾ ਲਿਆ ,

ਪੱਤੇ ਨੇ ਜਿਸ ਦੇ ਚਾਹਲ, ਅਜ਼ਲੋਂ ਝੜੇ ਹੋਏ.