ਨਿਰਣੇ ਕਲੇਜੇ ਫਿਰ ਯਾਦ ਤੇਰੀ ਆ ਕੇ ਗਈ , ਅੱਖੀਆਂ ਦੇ ਬੂਹਿਆਂ ਤੇ ਖਲੋ,

ਖੂਬ ਵਿਰਲਾਪ ਕੀਤਾ ਅੱਜ ਵੀ ਮੁਹੱਬਤਾਂ ਨੇ, ਸਧਰਾਂ ਨੂੰ ਵੈਣਾ ਚ ਪਰੋ .

ਕੂਲੇ ਕੂਲੇ ਪਰ ਲਏ  ਹਿਜਰੇ ਦੀ ਗਿਰਝਾਂ ਨੇ , ਇਸ਼ਕ਼ ਪੰਖੇਰੂਆਂ ਤੋਂ ਖੋਹ,

ਬੇੜੀਆਂ ਦੀ ਪਾਯਲ ਨੂੜੇ ਪੌਂਚੇ ਵੀ ਵਿਛੋੜਿਆਂ ਨੇ , ਕੁੰਜੀ ਦਿੱਤੀ ਸਾਗਰਾਂ ਚ ਖੋ.

ਚੀਸਾਂ ਭਰਿਆ ਨਿੱਤ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਟਿੱਡੀ ਦਲ ਆ ਕੇ , ਜਾਵੇ ਸਾਡੇ ਵਾਗਲੇ ਖਲੋ ,

ਰੰਡੀਆਂ ਦੇ ਕੋਠੇ ਜਿਵੇਂ ਆਵਾਜਾਈ ਵਧੇ, ਜਦੋਂ ਆਵੇ ਕੋਈ ਨਵੀਂ ਖੁਸ਼ਬੋ.

ਪਿਆਰ ਸਾਡਾ ਖਾ ਲਿਆ ਭੈੜੀ ਲਾਲਚਾਂ ਦੀ ਸੁੱਸਰੀ  ਨੇ, ਸਿੱਕਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਮੋਹ,

ਬਿਨ ਸੇਹਰੇ ਲੋਭੀਆਂ ਨੇ ਢੁੱਕੇ ਅਰਮਾਨ ਸਾਡੇ , ਲਾਵਾਂ ਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਹੀ ਦੋ.

ਸਾਂਵਲੇ ਜਿਹੇ ਰੰਗ ਤੇਰੇ ਨੋਚ ਲਈ ਜੁਆਨੀ ਮੇਰੀ, ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਕਾਹਦਾ ਏ ਲੁਕੋ ,

ਅੰਬਰਾਂ ਤੋਂ ਲੰਮੀ ਵਾਟ ਸੁੱਚੀਆਂ ਮੁਹੱਬਤਾਂ ਦੀ, ਤੁਸਾਂ ਨਾ ਨਬੇੜੀ ਚੰਦ ਕੋਹ.

ਦਿਲ ਦੀ ਉਮੰਗ ਇੱਕੋ ਤੇਰਾ ਹੀ ਦੀਦਾਰ ਸੁਹਣਾ , ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਨਾ ਮੋਹ,

ਵਿਚ ਜਿਉਂ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਮੰਗੇ ਕੋਈ ਸੂਰਦਾਸ , ਰੱਬ ਕੋਲੋਂ ਨੈਣਾਂ ਵਾਲੀ ਲੋ.

ਮਾਜ਼ੀ ਦੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ਜਿਹੀ ਘੜੀਆਂ ਨੂ ਯਾਦ ਕਰ, ਕਾਲਜੇ ਚ ਪੈਂਦੇ ਰਹਿਣ ਖੋਹ ,

ਸਾਡੇ ਤਾਂ ਨਸੀਬ ਲਿਖੇ ਕਚਡੀ ਜਿਹੀ ਸਿਆਹੀ ਨਾਲ , ਗਏ ਉਹ ਤਰੇਲੀਆਂ ਚ ਧੋ.

ਦੱਸ ਕੋਈ ਨਿਰਾਲਾ ਜਿਹਾ ਉਪਾਵ ਖੁਦਕਸ਼ੀ ਵਾਲਾ , ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਸਾਥੋਂ ਰੋ,

ਚਾਹਲ ਦੇ ਉਜਾੜ ਟੁਰੀ ਵਸਦੇ ਹੋਏ ਢਾਰਿਆਂ ਨੂੰ, ਆਪ ਗਈ ਏਂ ਮਹਿਲਾਂ ਵਾਲੀ ਹੋ.